- qen (m.) /cɛn/: kafshë gjitare shtëpiake, mishngrënëse, me trup mesatar, që ka nuhatje shumë të mirë, që afrohet shpejt me njeriun dhe që mbahet për të ruajtur shtëpinë, bagëtinë etj., për gjah e për punë të tjera; njeri i keq, i pabesë dhe shumë i ulët.
| indefinite forms (trajta të pashquara) |
definite forms (trajta të shquara) |
||||
|---|---|---|---|---|---|
| singular (numri njëjës) |
plural (numri shumës) |
singular (numri njëjës) |
plural (numri shumës) |
||
| nominative (emërore) |
qen | qene | qeni | qenet | |
| accusative (kallëzore) |
qen | qene | qenin | qenet | |
| genitive (gjinore) (i/e/të/së) |
qeni | qeneve | qenit | qeneve | |
| dative (dhanore) |
qeni | qeneve | qenit | qeneve | |
| ablative (rrjedhore) |
qeni | qenesh | qenit | qeneve | |