ἔκλειψις /é.kleːpʰ.sis/ → /ˈe.kliɸ.sis/ → /ˈe.klip.sis/, gen. ἐκλείψεως/ἐκλείψιος, pl. ἐκλείψεις/ἐκλείψιες: disappearance, abandonment; especially disappearance of a celestial body: eclipse
затмение (за-тме́-ни·е) [zɐtˈmʲenʲɪɪ̯ə] – (астрон.) ситуация, при которой одно небесное тело загораживает свет от другого небесного тела; (перен., разг.) временное помрачение сознания.
eclipsis, -is /eˈkliːp.sis/ – eventus astronomicus fieri cum corpus caeleste per umbram alterius transeat. Quanta magis communis vocabulum refert ad defectionem solis, cum umbra lunae proiiciat ad superficiem terrae. Etiam magis communis refert ad eclipsem lunaris cum luna intret in umbram terrae. Alia vocabuli qua eundem significant sunt occultatio vel defectio.