- Hund (m.), pl Hunde: Haustier, dessen Vorfahre der Wolf ist; für einen gerissenen, gemeinen, hinterhältigen oder brutalen Mitmenschen.
A featured word to be studied across all my languages of interest.
| indefinite forms (trajta të pashquara) |
definite forms (trajta të shquara) |
||||
|---|---|---|---|---|---|
| singular (numri njëjës) |
plural (numri shumës) |
singular (numri njëjës) |
plural (numri shumës) |
||
| nominative (emërore) |
qen | qene | qeni | qenet | |
| accusative (kallëzore) |
qen | qene | qenin | qenet | |
| genitive (gjinore) (i/e/të/së) |
qeni | qeneve | qenit | qeneve | |
| dative (dhanore) |
qeni | qeneve | qenit | qeneve | |
| ablative (rrjedhore) |
qeni | qenesh | qenit | qeneve | |
| Case / # | Singular | Dual | Plural |
|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ/ἡ κύων | τὼ κύνε | οἱ/αἱ κύνες |
| Genitive | τοῦ/τῆς κῠνός | τοῖν κῠνοῖν | τῶν κῠνῶν |
| Dative | τῷ/τῇ κῠνῐ́ | τοῖν κῠνοῖν | τοῖς/ταῖς κῠσῐ́(ν) / κύνεσσι |
| Accusative | τὸν/τὴν κύνᾰ | τὼ κύνε | τοὺς/τὰς κύνᾰς |
| Vocative | κύον / κύων | κύνε | κύνες |
| Singular | Plural | |||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | hundur | hundurin | hundar | hundarnir |
| Accusative | hund | hundin | hundar | hundarnar |
| Dative | hundi | hundinum | hundum | hundunum |
| Genitive | hunds | hundsins | hunda | hundanna |